Wstęp
Z pokolenia na pokolenie Tatry przyciągały ludzi urzeczonych ich urodą, niezwykłością rozległych przestrzeni, postrzępionych różnorodnością kształtów, zmieniających swe barwy wraz z porą roku, pogodą, chwilą.
Przeżywali tam przygody głęboko zapadające w pamięć, nawiązywali dozgonne przyjaźnie, odnajdywali równowagę wewnętrzną czy znajdowali sens życia.
W latach 70. majestat Tatr cieszył się szacunkiem należnym górom wysokim i groźnym, nie został zdetronizowany przez masowość i powszedniość wyjazdów w Alpy czy Himalaje.
Wydawać by się mogło, że przeżycia, doznania i uczucia wszystkich są podobne, to jednak różnią się od siebie niczym linie papilarne, które są niepowtarzalne, odmienne dla każdego z nas.
Opowiadaniami tymi pragnę pozostawić swój ślad, odbicie mojej dłoni na tatrzańskim szlaku.
Te proste, zwyczajne historie wydobywają z pamięci, jak światło flesza, chwile, które czynią nasze życie barwniejszym, ciekawszym, bardziej lotnym.
Tym samym stają się niezwykłe, czyż bowiem nie takich właśnie momentów szukamy w życiu, nie takich łakniemy?
Jeśli Tatry są ci bliskie Czytelniku, być może odszukasz w tych opowiadaniach siebie.
Nasuną Ci myśl: „Ze mną było podobnie!” albo „Też tak chcę!”.
A zatem namawiam – sprawdź!
Autor: Janka Dąbrowska
Okładka i ilustracje: Katia Shramko
